Fright Nights Fanclub

www.FrightNightsFanclub.nl

Gloomy Toys museum

2000 - 2001: Een poppen museum waar een professor een studie wilde maken van groepsangst. Een ieder die het museum wilde betreden moest of een paar gekleurde pillen (2000) of een drankje (2001) nuttigen, om zo de illusies te versterken. Maar wat de wetenschappers niet wisten is dat de poppen uit het museum regelmatig tot leven kwamen.
Fright Nights Fanclub

Het Verhaal

Wilbert Coro was de eigenaar van het Gloomy Toys Museum. Hij was een verfijnd poppenverzamelaar en reisde de hele wereld rond. Overal waar hij was, ging hij op zoek naar nieuwe poppen om daarmee zijn collectie uit te breiden. Samen met zijn gids ontving hij de mensen, zodat die mee konden genieten van de zijn grote poppenverzameling. Maar in 2001 ging het mis. Vlak nadat Meneer Coro de uitnodigingen voor zijn nieuwe tentoonstelling verstuurd had, werd hij dood gevonden. Zelfmoord, daar leek het op, maar niemand had enig idee hoe het ooit zover had kunnen komen. Ondanks deze trieste gebeurtenis, stelden de gids en Six Flags Holland de deuren tijdens Halloween avond open voor bezoekers, zodat die konden komen kijken naar de nieuwste, maar tevens ook laatste aanwinst van het Gloomy Toys Museum

Langzaam veranderde het overdag zo kleurrijke Italië in een duistere plek. Pompoenen en skeletten worden omringd door laaghangende mist en uit de bosjes komt een spookachtige muziek.

Klokslag 18.00 slaan de deuren van het Gloomy Toys Museum open en verschijnt de trouwe gids van Meneer Coro. Hij heet de mensen van harte welkom en begeleidt ze in groepen van 30 man het museum in. Bij binnenkomst wordt elke bezoeker getrakteerd op een lekker snoepje. Tenminste, daar lijkt het op.
Fright Nights Fanclub
Eenmaal binnen passeren ze een hulpje van Meneer Coro. Enkele bezoekers deinzen achteruit bij het zien van hem. Bloedspetters bedekken zijn gescheurde kleren en zijn lijkbleke gezicht kijkt hen angstig aan. Met zijn laatste adem probeert hij de mensen te waarschuwen om niet verder het museum in te gaan. Maar eigenwijs als mensen zijn, lopen ze allemaal toch door richting de ontvangstkamer.

Deze kamer is verlicht met een klein schemerspotje en in de hoeken staan een paar verdorde planten. Midden in de kamer staat een grote desk met daarop wat achtergebleven glazen. Het lijkt alsof hier al tijden niemand binnen is geweest want overal hangen spinnenwebben . Terwijl iedereen angstig rondkijkt, klinkt er op de achtergrond een onheilspellend muziekje.

Net wanneer de laatste bezoekers in de ruimte zijn gekomen valt de deur achter hen in het slot. Alsof er niks aan de hand is, begint de gids de zojuist binnen gekomen bezoekers te verwelkomen. Met een snerpende stem en een lege blik in zijn ogen verteld hij over de tijd die hij doorgebracht heeft samen met Wilbert Coro en over de vele avonturen die ze samen beleefd hebben.

Maar dan opeens galmt er een stem door de ruimte: ‘Stop! Ga weg hier!!’’
Fright Nights Fanclub
Verbaasd kijkt iedereen om zich heen. Een stem, zomaar uit het niets. De gids verzamelt al zijn moed bij elkaar en vraagt: ‘Maar…maar…Meneer Coro, bent u dat? Bent u dat werkelijk?’’

Al snel volgt het antwoord; het is de geest van Meneer Coro die nog steeds daar in het museum dwaalt, om mensen te waarschuwen niet verder te gaan. Hij vervolgt zijn verhaal:
‘Het begon allemaal met die behekste snoepjes… Ik vond ze in de grote kist van de nieuwste pop voor mijn verzameling. ’s Avonds toen ik mijn pop aan het bewonderen was nam ik een snoepje… Dit had ik nooit mogen doen… Alles om me heen begon te leven… Het is mijn dood geworden… Ga niet verder, ik heb jullie gewaarschuwd…’’

Maar de gids was niet echt onder de indruk. Wilbert Coro was namelijk een beetje gestoord, dus waarom zouden we nu naar hem luisteren. ‘Wie gelooft er nu in behekste snoepjes’’, zei hij lachend. En zonder enige aarzeling stuurt hij de groep naar de toonzaal. Ook deze ruimte is gehuld in een donkere gloed. Enkel een schemerlichtje verlicht het pad de kamer in, terwijl op de achtergrond nog steeds heel zachtjes de muziek te horen is.
Fright Nights Fanclub
Met een harde dreun zwelt de muziek opeens op, dit keer een heel stuk dreigender. Terwijl iedereen verschrikt rondkijkt, verschijnt er opeens uit het niets een grote pop. Maar is het de verbeelding of werkelijkheid: het leeft. Langzaam komt hij richting het publiek. Het publiek deinst achteruit, maar plotseling verschijnt ook aan de andere kant nog zo’n groot monster. Ook deze zwaait woest met zijn armen in het rond terwijl hij met zijn 2.5 meter ver boven de hoofden van het publiek uitsteekt! Terwijl het angstzweet over de ruggen van de bezoekers loopt, verzamelen ze zich in het midden van de ruimte, want dat ziet er vooralsnog het veiligst uit.

Opeens stoppen beide poppen met hun woeste bewegingen en wijzen ze beide richting het podium waar een heel lief poppetje staat in de vorm van een prinsesje. Ze ontwaakt uit haar slaap en begint heel sierlijk te bewegen. Tot ze opeens begint te veranderen. In 4 tellen is ze van een lief meisje naar een verschrikkelijk monster getransformeerd. En die is niet van plan daar vrolijk te blijven staan, maar in plaats daarvan rent het naar voren en begint het aan de tralies te rukken. De ooit zo stevige tralies kunnen niet op tegen dit geweld en vliegen kapot. Wat volgt is een schreeuw van angst waardoor het licht uitspringt. Het enige dat door de donkere zaal klinkt, is het bonzen van haar hart.

Dan springt de lamp weer aan en op de plek waar ooit dat prinsesje stond, is nu alleen een achtergebleven leegte. Toch is de rust ver te zoeken want vanaf nu kan het publiek geen kant meer op; overal rondom hen bewegen de woeste monsters heen en weer, lampen springen aan en uit. De muziek is wilder dan ooit. Opeens vliegen er bloedspetters door de ruimte. Zou het beest dan echt hier rondlopen. Het publiek probeert te vluchten. Maar dan denderen de laatste tonen van de muziek door de ruimte, gaan de lampen weer aan en staan de poppen er weer even roerloos bij als toen men binnenkwam. Stilletjes en bijkomend van wat ze net hebben meegemaakt verlaten de bezoekers de ruimte. Want was het echt wat ze zagen, of was het schijn. Zou het echt door de snoepjes komen of liep dat monster echt nog ergens rond?